En Büyük Rakibim

Yaş ilerledikçe pişmanlıkları da artıyor insanın. Boşa geçen zamana, tekrarlanan hatalara, yapılması gereken ama yapılamayanlara, söylenmesi gereken ama söylenemeyenlere, susulması gereken yerde konuştuklarına, konuşulması gereken yerde sustuklarına, yersiz öfkesine… Bu ve benzeri bir çok şeye işte…

İster takıntı deyin, ister alışkanlık, ister prensip… Oturduğu yerden bir türlü kalkmayan yanlışlarım var benim.

Onları rahatlarını bozmak, facebook’taki tabirle “dürtmek” için kendimi yenmeye çalışıyorum son günlerde. Zorlu bir yarışa niyetlendim sizin anlayacağınız. Neden mi? Çünkü kendinizi asla kandıramaz, kendinize asla yalan söyleyemezsiniz. Artılarınızı ve eksilerinizi en iyi kendiniz bilirsiniz. Sadece söylediklerinizi değil, düşüncelerinizi de duyarsınız…

Aslında bunu ilk kez yapmıyorum. Sık sık katılırım bu yarışa ben.. Bayramları, kandilleri, pazartesileri, cumaları, bir dost tavsiyesini ve bunlar gibi bir çok şeyi sebep edinirim kendime. “Melis bak kurban bayramını fırsat bil, sevip de vazgeçemediğin, nefsine hoş gelen  şu huyunu kurban et.. İşte senin için bir vesile…”

Duydunuz mu? Benim sık sık duyduğum, sizinse benden ilk kez duyduğunuz bir iç ses bu. Yarış bu adı üstünde. Kimi zaman başarılı oldum, kimi zaman da olamadım ne yalan söyleyeyim. Yalnız karınca misali kendiimi bu yola adadım. En kötü ihtimalle yolunda can veririm diye..

Necip Fazıl’ın dediği gibi: “Kimbilir nerede saat kaçta, tabutumun tahtası bilsem hangi ağaçta?”

Dilerim hepimizin hikayesi mutlu sonla biter…

 

 

 

3 cevaplar
  1. eflatunkedi - Nisa Ercan
    eflatunkedi - Nisa Ercan says:

    çok kritik analitik gördüm seni canıımm 🙂 son bi kaç yazın hep bu tadı veriyor bana, ne güzel..

    Ayrıca çoğumuzun hislerini yansıtan güzel bir iç ses olmuş…
    Evet peki o deneyip deneyip yılgınlık yaşamalardan sonra napıcaz usta 🙂 ?

    sevgiler

    Cevapla
    • melisozgur
      melisozgur says:

      öylesine yaşamamayı, her daim sorgulamayı önemsiyorum ve bunu hayat düsturu edinmek istiyorum. Bunu hissettirebildiysem ne mutlu bana. Yılgınlıklar dediğin gibi sık sık yaşanıyor. Yalnız kısa süreli olmasına dikkat etmek lazım bence. Çabucak ve inadına tekrar tekrar ayağa kalkmalıyız diye düşünüyorum. Nefis üzerine düşeni yapıyor çünkü. Biz de üzerimize düşeni yapalım. Tabi motivasyonu sağlayan birşeyler de olmalı. Her insan için farklıdır tabi ama umut vaad eden ayetleri göz önünden ayırmamak, ezberlemek, dilden düşürmemek lazım.. Başlamak bitirmenin yarısıdır derler ya, ah o ilk adımı atabilsek :)) böyle işte canım.. :))

      Cevapla
  2. Halime
    Halime says:

    elinize sağlık şu an içinde bulunduğum durumu çok iyi dile getirmişsiniz okudukça hkendimden bişeyler buldum 🙂

    Cevapla

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir