SON NEFES

K: Gözlerime inanamıyorum, sen..?

İ: Evet, ben.

K: Ama nasıl olur? Nasıl böyle bir anda…?

İ: Sakin ol.. Son defa görmek istedim seni.

K: Aradan yıllar geçti hiç değişmemişsin.

İ:

K: Bense değiştim. Yaşlandım. Şu halime bir bak! Söylesene neredeydin bu zamana kadar?

İ: Aslında…  Buralardaydım, yakınındaydım hep.

K: Gerçekten mi? Hiç karşılaşmadık?

İ: Karşılaştık, ama sen.. Farketmedin bile.

K: Olamaz…

İ: Niye beni sorguluyorsun ki? Beni terkeden, bırakan sendin.

K: Neler yaşadım bir bilsen… Alay ettiler benimle, yaşayışımla. Unutturdular seni! Zamanla ben de ayak uydurdum onlara.

İ: Gerçekten isteseydin, hiç ayrılmazdık.

K: Evet, haklısın…

İ: Oysa ben… Seni yaşamak, seninle yaşamak, yaşlanmak istemiştim.

K: Çok üzgünüm, gençtim, cahildim. Hayallerim, isteklerim vardı. Ama şimdi seni görünce, sana ne kadar ihtiyacım olduğunu, seni ne kadar sevdiğimi, ne kadar özlediğimi yeniden anladım. Çok pişmanım. Ölüm döşeğinde de olsa bir şans daha istiyorum senden. Asıl şimdi ihtiyacım var sana. Ne olur tut ellerimden, ne olur bırakma beni. Ben.. Sensiz ne yaparım?

İ: Üzgünüm.. Artık çok geç. Çok isterdim ama yapamam. Belki döner gelirsin diye yıllar yılı bekledim seni. Artık bir faydam olmaz sana… Gitmeliyim.  Son nefesinde bensizsin artık.

K: Dur…!!!

…. ve ölüm anı!

(K) Kafir muradına eremedi. Emir büyük yerdendi, son nefeste tevbe kapısı kapanmıştı.  (İ) İman istese de ona fayda edemezdi…

Nisa suresi 18.ayette Rabbimiz buyuruyor ki:

Kötülükleri (günahları) işleyip işleyip de nihayet onlardan birine ölüm gel(ip yaptıkları kötü amelleri ve sonucu gösteril)ince: “Hakikaten ben şimdi tevbe ettim.” diyenlerle, (Allah’ın hükmünü bilerek değersiz/geçersiz görüp) kâfir olarak ölenlerin tevbesi artık kabul edilmez. İşte onlar için elem verici bir azap hazırlamışızdır.

 

not: görsel internetten alıntıdır.

 

 

 

 

 

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir